Zelfreflectie is van belang voor persoonlijke groei

Tips voor zelfreflectie: Hoe doe je dat?

Als je jezelf regelmatig eerlijke vragen stelt die zelfonderzoek bevorderen zul je een persoonlijke groei doormaken. Zodat je minder last zult hebben van pieker gedachten en van jezelf bekritiseren. In dit artikel geef ik je handvatten hoe je op een goede manier aan zelfreflectie doet.

Mijn eigen zelfonderzoek

Een tijdje geleden was ik op een business seminar van Eelco de Boer.

Marie-Chantal op het business seminar van @Eelco de Boer

Daarin vroeg hij: of je ‘jouw lifestyle aanpast aan je business’ of dat je je ‘business aanpast aan je lifestyle’. Bij dat laatste knikten we natuurlijk allemaal overtuigd. Ja, dat is wat we willen.
Maar doen we dat ook echt?

Mijn valkuil:

Ik merk zelf dat sinds we een online coachprogramma hebben, ik veel meer achter de computer zit en te weinig beweeg.
Voorheen had ik mijn hond Pepper en dankzij haar wandelde ik drie keer per dag. Twee korte en één lange wandeling. Lekker vond ze dat en ik ook. Samen het bos in of als ik meer tijd had, op het strand uitwaaien.
Een tijdje terug is ze overleden na 15 jaar trouwe dienst. Wat een gemis, zowel emotioneel als fysiek. Alhoewel het ook een opluchting was eerlijk gezegd. Omdat ze, nu mijn kinderen het huis uit zijn, soms een blok aan mijn been was.

Maar ik ben mijn maatje én mijn loopje kwijt.

Dat is voor niemand goed maar ik ben al 20 jaar chronisch pijnpatiënt. En als er iets belangrijk is voor mij, is het beweging. De opdracht van de arts was veel afwisselen tussen lopen, zitten en liggen. Als ik dat niet doe heb ik ‘s avonds veel meer pijn in mijn linkerbeen en mijn onderrug. Dus de winst is groot als ik ga lopen elke dag.

Waarom is het dan toch zo moeilijk om in beweging te komen? Waarom heb ik een hond nodig die me met haar reebruine ogen aankijkt en vraagt: “wanneer gaan we uit”?

Hoor je het al aankomen? Die kritische stem?

Ik bestraf mezelf door te zeggen dat ik geen discipline heb. “Ik ben een loser (lees loeser), ik kan mezelf niet eens aansporen tot een wandelingetje elke dag.”

Herken je dit? Die negatieve overtuiging over jezelf?

Ook op het seminar werd ik ermee geconfronteerd. Eelco vroeg geregeld of iemand zijn inzicht of verhaal wilde delen. Ik merkte tot mijn verbazing dat ik er moeite mee had om op te staan en iets te vertellen over mezelf. Ik heb wel een vraag gesteld en een inzicht gedeeld, veilig zittend op mijn stoel. Maar er waren momenten dat ik eigenlijk heel graag iets meer had willen delen. Of een mooi verhaal wilde vertellen.
Ik durfde het niet omdat ik bang was emotioneel te worden en dan niet uit mijn woorden te komen. Want, wat gaan de anderen daarvan denken?

Wat bleek: helemaal niets.

Marie-Chantal spreekt op seminar van @Eelco de Boer

Want er waren een groot aantal ondernemers die hun missie of inzicht deelden en daarbij gewoon emotioneel werden. En ze raakten met hun verhaal de mensen in de zaal. Prachtig om te zien.
En toch lukte het me niet. Ik blokkeerde. Niet zichtbaar voor anderen, maar wel voelbaar voor mezelf. (By the way: deze foto is genomen op een later seminar💪🏼)

 

Na die drie dagen reed ik met een hyper gevoel naar huis. Ik voelde me een blij ei. Het was zo’n mooi en verbindend evenement geweest.
Maar, er was een maar,
ik voelde toch een ontevreden randje.

Daar kwam het weer: het kritische stemmetje.

“Heb je nou nog niks geleerd na al die jaren van therapie en zelfinzichten na je scheiding?
Je bent zoveel meer zichtbaar geworden en je hebt zoveel meer eigenwaarde ontwikkeld. En toch durf je niet gewoon op te staan en een verhaal te delen…omdat je misschien moet janken?”
Vervolgens was ik ook weer kritisch over het feit dat de kritische stem zich weer aan mij opdrong. Daar was ik toch vanaf?

En dan… komt zelfreflectie om de hoek kijken.

Als je in je dagelijks leven je reguliere dingen doet is er geen noodzaak voor zelfonderzoek.
Maar als je uitdagingen aangaat zoals ik bijvoorbeeld, door alleen naar een seminar te gaan, en op bepaalde momenten ongemak te voelen, dan kom je jezelf tegen en is in de spiegel kijken heel verhelderend.

Hoe doe je dat dan; zelfonderzoek?

Het begint met jezelf de volgende vragen te stellen:

  • Welke emotie ervaar ik in een uitdagende situatie?
  • Waar voel ik dat in mijn lichaam?
  • Wat zijn de gedachten die ik erbij heb?
  • Welke (kritische)gedachte komt iedere keer terug?
  • Klopt deze gedachte?
  • Of is het een oude gedachte die ik eigenlijk al losgelaten had?
  • Wat triggert deze gedachte nu?
  • Wat is mijn neiging?
  • Is die neiging goed voor mij?
  • En hoe wil ik er eigenlijk mee omgaan?
  • Welke bemoedigende gedachte gaat mij hierbij helpen?

 

Je hebt niet altijd tijd om in het uitdagende moment al deze vragen aan jezelf te stellen.
Parkeer het dan even en ga op een rustig moment terug naar de situatie.
Ga weer in dat gevoel zitten en stel jezelf bovenstaande vragen.
Schrijf erover met pen en papier.

Door te reflecteren op jezelf zorg je ervoor dat je jezelf van binnenuit gaat begrijpen. Het maakt dat je gaat voelen en weer in beweging komt. Ook al is het soms moeilijk eerlijk naar jezelf te zijn.

Ook Eelco bouwde zo’n reflectiemoment aan het eind van het seminar in. Hij liet ons kort mediteren en reflecteren op de drie dagen. We moesten onze ogen sluiten en naar binnen kijken. Voelen.

>Wat heb je geleerd?
>Wat was je kwijt?
>Wat wil je weer oppakken?
>Waar word jij blij van?
>Waar ben jij echt goed in?

Door langzaam alle inzichten langs te lopen werd ik heel emotioneel. En dat kwam niet alleen door het nummer wat daarbij gedraaid werd: ‘Man in the mirror’ van Michael Jackson.
Ik voelde dingen die naar de achtergrond waren verdwenen. Zoals aandacht besteden aan mijn zichtbaarheid en zelfvertrouwen.
Ik moest huilen. Want het is soms zo moeilijk om jezelf ‘in the mirror’ aan te kijken en te merken: “shit man, ik heb dat stukje nog steeds niet op orde”.

Maar als je die kritische stem loslaat en daarover met jezelf, of iemand anders, in gesprek gaat, lucht dat op. Dat geeft ruimte en mogelijkheden.
Thuis heb ik uren tegen mijn lief aangepraat en alles met hem gedeeld. Samen hebben we bekeken wat ik nodig heb om van dat laatste beetje twijfel af te komen.

Én, ik keek thuis naar de beautiful woman in the mirror en bedacht, of nee, voelde dat ik die laatste stap naar ‘echt zichtbaar durven zijn’ wil zetten. Ik weet nu wat ik daarvoor nodig heb. Omdat het in mijn geval systemisch is, heb ik besloten een familieopstelling voor mezelf te boeken. Ik wil van dat laatste restje negatieve energie af.
Dat is voor mij een mooie manier om daar afscheid van te nemen.

Wie of wat zie jij als je in de spiegel kijkt?

Dat liedje van Michael Jackson gaat over de verantwoordelijkheid die we hebben ten aanzien van de wereld.
Maar het is toch mooi als we beginnen bij onszelf.
Ik wens het je toe, hoe cliché dat ook klinkt. Begin vandaag nog.

En mijn discipline om te lopen? Nog steeds niet opgelost. Ik moet mezelf af en toe gewoon een schop onder mijn kont geven. En ik heb besloten dat ik in mijn agenda ga bijhouden hoe vaak een hond echt een blok aan mijn been zou zijn. En, als dat meevalt komt er misschien wel een nieuwe… wie weet. (Nog suggesties voor een leuk, niet te groot ras wat in een fietsmand past?)

Tot snel, en veel wijsheid toegewenst.

En, mocht je vastlopen tijdens je zelfonderzoek, boek dan een Gratis Inlevingsgesprek, waarin we je helpen door de juiste vragen te stellen. Wil je dat? Klik op de knop.

Ik wil graag vrijblijvend een gesprek boeken

Hartelijke groet, Marie-Chantal

Persoonlijke coaching

Ontdek 7 manieren om

Goed Voor Jezelf te Zorgen

Download ons gratis ebook